Ze zeiden dat de vogels ophielden met zingen en het opeens koud werd,
als of God zelf geen lucht meer kreeg.
Niemand durfde hardop te praten, zowel uit schaamte als verdriet.
Ze groeven de lichamen één voor één op.
Hun ogen waren gesloten, wachtend op toestemming om ze te openen.
Droomden ze nog van ijs en klimrekken?
Van verjaardagstaart en de nabije toekomst?
Of was hun onschuld samen met hun leven weggenomen,
toen ze in de kille aarde begraven werden?
Hun lot leek te wreed, zelfs voor God.
Of worden deze kinderen opnieuw geboren als de wereld niet kijkt?
Ik wil zo graag geloven in een hogere waarheid,
verborgen en onbekend behalve voor hen met de gevoeligste ogen,
in de eeuwige voortgang van zielen,
in wat niet kan en zal worden vernietigd.
Ik wil geloven dat we ons niet bewust zijn van God z'n eeuwige verdriet.
Dat we zijn waarheid niet kunnen zien.
Dat wat geboren is, blijft leven en niet begraven kan worden in de kille aarde,
maar alleen wacht om opnieuw geboren te worden
waar we in het eeuwenoude sterrenlicht zullen liggen rusten.
OVERHEID ONTKENT FEITEN
GELOOF OM TE BEGRIJPEN
TECHNISCHE DIENST POLITIEBUREAU SACRAMENTO
Ed Truelove pleegde z'n eerste moord op z'n 19e.
Hij was conciërge op een lagere school,
en ze vroegen hem om kerstman te spelen.
Hij kon dat gevoel niet vergeten.
Hij heeft ze allemaal bekend, 24 verschillende moorden.
Maar hij weigert schuld te bekennen voor Amber Lynn.
Ik heb net het voorlopige forensische verslag gekregen.
Haar lichaam lag niet in de graven.
Ik weet dat je haar daar wilde vinden.
- Hij heeft uren beelden van haar. - Ik heb het over je zus.
Ik weet dat je haar zoekt.
Je hebt er geen idee van hoe erg ik wou dat ze erbij was.
Ik moet toegeven dat ik had gehoopt om haar bij de anderen te vinden.
Ik wil gewoon dat het voorbij is.
Agent Mulder, Scully, er is hier ene Mr Piller voor jullie.
VERMIST PERSOON
Mr Piller?
- Agent Mulder. Agent Scully. - Kennen we u?
Nee, maar ik ben blij u te ontmoeten.
Werkt u mee aan dit onderzoek?
Dat hoop ik te doen.
- Hoe kunnen we u helpen? - Ik wou jullie helpen.
Een politie-helderziende.
Mijn referenties staan op de achterkant.
Ik heb sterke dingen gevoeld over deze zaak.
U zoekt een klein meisje, maar ze is niet bij de doden.
De verdachte zegt dat hij de dader niet is.
Heeft hij haar gedood?
Ik kan haar helpen vinden.
U hebt interessante referenties.
U hebt geholpen in Kashmir, India, Myanmar,
Afghanistan, Pakistan...
Een treinramp, een vreselijke tragedie.
Ik moest zeven vermiste kinderen vinden.
- Hebt u ze gevonden? - Nee.
Maar ik verklaarde wat er gebeurd was.
Ze werden weggevoerd van de plaats van het ongeluk
door bovennatuurlijke krachten. De binnenkomers.
Bedankt, maar we hebben echt werk te doen.
Ik heb dit over de hele wereld bestudeerd.
Bij aardverschuivingen in Peru, in Oezbekistan...
De lichamen van de kinderen zijn nooit gevonden.
Wat gebeurde er met hen?
Hun lichamen zijn in sterrenlicht vervoerd.
Excuseer ons alstublieft.
- Mulder, alsjeblieft. - Wat is er?
Je hebt ineens zoveel doorgemaakt.
De dood van je moeder en je gevoelens voor je zus. Je bent kwetsbaar.
Amber Lynn is nog vermist. Misschien leeft ze nog.
Hij geeft toe dat hij haar niet kan vinden.
Ik heb al eerder gehoord over de tussenkomst van geesten.
Kathy Lee Tencate zegt dat haar zoon daardoor is meegenomen.
Niemand kan het weerleggen als er geen lichaam is.
Hij geeft een troostende verklaring waar iedereen mee kan leven,
maar de lichamen blijven begraven.
Of misschien zijn ze ergens anders.
Zoals je zus.
Je wou toch dat dit voorbij was?
Dat is ook zo.
Dan ga ik terug naar Washington. Ik kan hier niets meer doen.
- Hoelang doe je dit al? - Een paar jaar.
Mijn zoon is onder vreemde omstandigheden verdwenen.
Hij is nooit teruggevonden.
Maar op een dag begon ik ze te zien.
Je zegt dat die geesten de kinderen meenamen. Waarom?
In bijna elk geval zagen de ouders vooraf een beeld van hun dode kind.
Vreselijke visioenen.
Ik denk dat dat het werk is van goeie geesten
die het lot voorspelden dat het kind gauw zou ondergaan.
Een gewelddadig lot dat niet hoorde te gebeuren.
Daarom komen ze tussenbeide, en zetten ze materie om in pure energie.
Sterrenlicht.
Maar dat is hier niet gebeurd.
- Hoe weet je dat? - De kinderen leden toen ze stierven.
Ze smeekten om genade.
Die prachtige kinderen, zo vol van vertrouwen en puur.
Ik zie ze.
Waarom toch?
Waarom moeten sommigen zo lijden?
Zie je Amber Lynn LaPierre?
Ze is hier nooit geweest.
Maar ik voel een verband tussen haar en deze plek.
Nee. Het is een verband met...
Er is een verband met jou.
Je verloor iemand die je dierbaar was.
Een jong meisje. Het gebeurde lang geleden.
Je zus.
Er is een verband tussen deze meisjes, niet waar?
Tussen haar en Amber Lynn?
Wat is het verband?
Dat weet ik niet.
Maar we zullen ze vinden. Ik weet het zeker.
Ik zal terugtellen, Fox.
Je zult je ontspannen,
zodat je je alles herinnert over je zus en wat er gebeurd is.
100.
99.
98...
Waar ben je nu, Fox?
Thuis, bij mama en papa. We zijn een spelletje aan het spelen.
- Met wie ben je daar? - Samantha.
- Loop je gevaar? - Nee.
We maken ruzie, maar niet echt. We spelen gewoon wat.
Voor zover ik kan zien, is hij echt onder hypnose.
Er vallen stukjes van het bord...
Hier werd ik achterdochtig.
Waarom?
Na 30 jaar bij de FBI denk je dat je alles gezien hebt.
Soms denk ik dat het zo is.
Maar dit is een compenserende ontvoeringsfantasie.
Wat moest hij compenseren?
Zijn schuldgevoel? Zijn angst?
Alles wat hem verhindert zich te herinneren wat er gebeurd is.
Bedoel je dat ze niet ontvoerd is?
Z'n zus verdween in 1973. Dat betwijfel ik niet.
Maar agent Mulder werd pas in 1989 gehypnotiseerd.
Z'n waanidee komt voort uit de onbewuste hoop dat z'n zus nog leeft.
En dat waanidee geeft hem ook een reden om naar haar op zoek te gaan.
Maar een ontvoering door aliens?
Close Encounters? ET? Wie weet?
Hij heeft in die 16 jaar veel beelden in z'n hoofd verzameld.
Dan komt hij hier en vindt hij de X-Files.
Wat denk jij dan dat er met z'n zus is gebeurd?
In 1973 hadden we nog niet veel ervaring met gewelddadige ontvoeringen.
Ik denk dat ze thuis ontvoerd is en dat haar lichaam nooit gevonden is.
Denk je dat z'n zus dood is?
Heb je het dossier gezien?
Er is enorm veel moeite gedaan om z'n zus te vinden.
Zelfs Financiën werd erbij betrokken. Z'n vader was een hoge ome bij de regering.
Ze vonden niets.
Waarom wil je dit nu allemaal weer bovenhalen?
Iemand is het hem schuldig.
Mag ik je een goeie raad geven? Laat het rusten.
Sommige wonden mogen niet weer opengehaald worden.
Deze wond is nooit genezen.
Mulder verdient het om te weten wat er gebeurd is.
Apen geëvolueerd uit mensen?
- Er moet een verklaring zijn. - Zoek er niet naar.
Misschien wil je het niet weten.
- Wat? - Ik voel iets.
- Het is drie uur. - Er is hier iemand.
- De TV staat aan. - Nee. Een bezoeker.
Ze willen spreken. Ze willen ons iets zeggen.
Wat?
Haal een blad papier.
En een pen.
Nee, jij.
Zeg het maar.
Het is je moeder.
Ze is hier in de kamer. Ze probeert met je te praten.
Wat zegt ze?
Ze wil iets over je zus vertellen.
Waar ze is.
Wat zegt ze?
- Harold? - Ik weet het niet.
- Ze is verdwenen. - Kom zeg.
- Ik ben haar kwijt. - Je belazert me. Eruit.
- Maar... - Ik had je moeten negeren.
Ze was hier. Ze had een boodschap.
Ga alsjeblieft weg.
Kijk.
APRIL-BASIS
- Wie heeft dat geschreven? - Jij.
- Mulder. - Met mij.
Ik heb iets gevonden en ik kan niet geloven wat het is.
- Wat is het? - Weet je dit al?
Financiën onderzocht Samantha's verdwijning.
In 1973. Dat weet ik.
Ik ben in je moeders huis en heb een stuk van een document gevonden.
Het komt overeen met een ander document in het onderzoeksdossier.
- Zij had het origineel. - Waar wil je naartoe?
Dit is het document dat de zoektocht naar je zus stopzet.
Het is getekend met de initialen "CGBS".
CGB Spender, de Roker.
Hij was hierbij betrokken in '73.
Verbaast me niet. Hij was een vriend van vader.
Je dacht dat hij je vader had gedood.
Dat hij je werk dwarsboomt en je bijna heeft vermoord.
Hij wil niet dat ze nog naar je zus zoeken.
Wat bewijst dat? Hoe helpt dat me om haar te vinden?
Wil je 'm niet ondervragen?
Hij zal me nu ook niet helpen, zoals altijd.
Ik doe het op mijn manier, oké? Ik moet ophangen.
APRIL-LUCHTMACHTBASIS GESLOTEN - GEEN TOEGANG
Niet echt 't einde van de regenboog.
Er is hier iets. Ik krijg een sterk gevoel.
- We moeten rondkijken. - Ik heb al rondgekeken.
Waar ben je bang voor? Dat je haar vindt en dat onder ogen moet zien?
Dit is een ontmantelde basis.
Je hebt de naam zelf opgeschreven.
Waarom maakt het je zoveel uit wat ik voel?
Jullie moeten vertrekken. Draai je om en stap weer in je auto.
Er valt hier niets te zien.
Er is hier iets te zien. Ik weet het zeker.
Ik had moeten opnemen voor jou.
Ik maak mezelf graag nuttig.
Je kunt beginnen met die sigaret te doven.
Je hebt het helemaal door, hè?
Behalve waarom je niet gewoon kunt aankloppen.
Dat heb ik gedaan.
Er deed niemand open.
Je bent ziek.
Ik heb een operatie ondergaan.
- Wat wil je? - Dat je ophoudt met zoeken.
Dat wil je al sinds 1973, toen je de zoektocht naar Mulders zus stopzette.
- Je initialen staan op 't document. - Ja zeker.
Omdat ik wist dat niemand haar ooit zou vinden.
- Waarom niet? - Omdat ik denk dat ze dood is.
- Waarom zou ik dat niet denken? - Je liegt.
Waarom zei je dat dan niet eerder?
Er moest zoveel beschermd worden. Nu is alles weg.
Je liet Mulder geloven dat ze nog leefde?
Uit goedheid.
Gun hem zijn onwetendheid. Die geeft hem hoop.
Is m'n zus hier geweest?
In een van die huizen. Waar?
Ik ben het kwijt, wat het ook was.
Welk huis, Harold?
- Ik weet het niet. - Haast je wat. Welk huis?
Kom mee.
Je had gelijk. Het was dit huis.
- Hoe weet je dat? - Kijk.
Wat heb ik je gezegd?
Je zei dat ze hier was. Je zei niet met wie.
Wanneer heb je dit bedacht, Mulder?
Gisteren zei je dat de Roker niet in 't complot zat.
Hij had een reden om de zoektocht stop te zetten.
Na de ontvoering kreeg hij haar terug.
Hij voedde haar op op de basis, samen met z'n zoon.
Ik zag haar naam in het beton.
Haar afdrukken naast die van hem.
Ik sprak met hem, de Roker, CGB Spender, hoe hij ook heet.
Ben je naar hem toe gegaan?
Hij zei dat ze dood is.
Dan liegt hij.
Waarom zou hij nu liegen? Het doet me pijn je dit te vertellen.
De afdrukken bewijzen het.
Ik zag haar handafdrukken in 't beton. Haar naam eronder.
Kan het nog duidelijker? Piller leidde me ernaartoe.
Hij heeft je misleid zodra hij je ontmoette.
- Is er iets? - Ga zitten, Harold.
Hallo. Je bent terug.
Scully heeft me verteld dat je nog iets moet zeggen.
Wat?
Dat je verdacht wordt van de moord op je zoon.
M'n zoon werd me ontnomen. De politie wou 'n schuldige.
Dat is niet alles. Je bent geestesziek geweest.
Je was opgenomen voor schizofrenie.
Dat heb ik onder controle.
Je zou me niet geloofd hebben als ik dat had gezegd.
- Ik heb 'tje laten zien. - Je zegt wat jij ziet.
Ik kwam naar je toe om je te helpen.
Je vindt me een bedrieger. Wat win ik hierbij?
Waarin verschil ik van jou? Ik wil gewoon mijn zoon vinden.
Ik wil gewoon m'n jongen terug.
Ik zie die dingen, ik weet niet hoe, maar er moet een reden voor zijn.
Het moet toch om te helpen zijn?
Ik weet dat je zus daar ergens is.
Misschien kan ik 'tje bewijzen.
Degene die hier woonde, woont hier al lang niet meer.
- Hou m'n handen vast. - Hoe bedoel je?
Ik zal hun aanwezigheid in dit huis proberen op te roepen.
Een seance. Dat heb ik al niet meer gedaan sinds ik op school zat.
Daarna kunnen we misschien nog wat spelletjes spelen.
Ik zeg niets, ik word nu heel stil. Dat werkt meestal het beste.
Je kunt het plotseling koud krijgen of een druk in je oren voelen.
Dat betekent dat ze er zijn. En als 't nodig is, laten ze zich zien.
Doe je ogen dicht en laat ze naar je toe komen.
Ze zullen komen als je klaar bent om te zien.
Hoe komen we daarachter?
Stil. Dat merkje vanzelf.
- Wat doe je? - Het is hier.
- Wat? - Een jongetje heeft me hierheen gebracht.
Het is een dagboek.
Van je zus.
"Ze deden weer tests, maar niet die vreselijke."
"Ik was wakker en moest stilliggen, en ondertussen schenen ze in m'n ogen."
"Ik lieg nu gewoon op alle vragen."
"Ik zeg ze wat ze willen horen, zodat ze ophouden."
"Ik haat de manier waarop ze me behandelen,
alsof ik een oude koffer ben die ze kunnen openen wanneer ze willen."
"Ze weten dat ik ze haat, maar dat deert hen niet."
Dit is 1979.
Hier is ze 14.
14 jaar.
"Soms denk ik dat m'n geheugen is weggehaald, maar niet helemaal."
"Ik herinner me gezichten. Ik had een broer met bruin haar die me plaagde."
"Ik hoop dat hij dit op een dag leest
zodat hij weet dat ik wou dat ik z'n gezicht echt kon zien."
En dan...
Ze heeft het over weglopen.
Ze wil weglopen zodat ze ophouden met die tests.
En dan houdt 't op.
Kom, we gaan.
Ik denk er altijd aan dat het licht al miljarden jaren oud is als we 't zien.
Van het begin der tijden, gaat het langs ons zo de toekomst in.
Niets is zo oud als het heelal.
Misschien zijn het echt zielen,
die met sterrenlicht door de tijd reizen,
op zoek naar een thuis.
Ik vraag me af wat m'n moeder zag.
Ik vraag me af wat ze me wilde vertellen.
Probeer wat te slapen.
Oké.
Ik heb het. Ik kon het amper geloven. Net of het mij zocht.
- Politieregister van 1979. - Waar heb je het over?
- De beschrijving klopt, het is je zus. - Wanneer heb je dit gevonden?
Het is bijna middag.
DOMINIC SAVIO MEMORIAL ZIEKENHUIS 16.08 UUR
Misschien heeft ze een andere naam opgegeven.
Ze heeft geen enkele naam opgegeven.
Lees dit eens. Het is een medisch verslag.
Ze wou de verpleegsters en de politie haar naam niet vertellen.
De medische resultaten zijn normaal.
Haar mentale toestand: tekens van paranoia.
"Van zelf-toegebrachte wonden,
waaronder halvemaanvormige littekens op knieën, polsen en borst."
Die zijn van de tests.
Dat is ze. Ze was hier, toen ze 14 jaar was, in dit ziekenhuis.
"Diagnose onvolledig. Tests niet beschikbaar."
En hij wist het.
Hij loog. Hij wist dat ze nog leefde.
En hij liegt nu nog omdat ze nog altijd leeft.
Wacht.
Je wilt niet dat ik te veel hoop.
Het is 21 jaar geleden. Ik weet niet eens waar ik moet beginnen.
We weten niet eens welke dokter haar behandelde.
We weten welke verpleegster erbij was.
Wat is er?
Ik heb een sterk, onverklaarbaar gevoel
dat dit het einde van de reis is.
Dat ik de waarheid moet ontdekken.
Ben je er klaar voor?
Moet ik met haar gaan praten?
- Ik dacht wel dat er iemand klopte. - Arbutus Ray?
Was u verpleegster in het Dominic Savio Memorial ziekenhuis in 1979?
Ja, dat ben ik.
Ik wil iets vragen over een patiënte, een meisje van veertien.
Ik herinner me haar, ja.
Het was zo'n mooi meisje. Zo iemand vergeet je niet.
Ook niet hoe bang ze was, ze vreesde voor haar leven.
De politie bracht haar binnen. Ze beefde.
Niemand mocht haar aanraken, behalve ik.
Toen gebeurde er iets heel vreemds.
U kreeg een visioen van haar, dood.
Zoals de ouders van Amber Lynn LaPierre.
Niemand geloofde me.
U bent de eerste die...
- U zag haar dus dood? - Die nacht, in haar bed.
Ik knipperde met m'n ogen en toen zag ik haar weer gewoon slapen.
Ik weet niet waarom, maar het leek ergens te kloppen.
Hoe bedoelt u?
Een paar mannen kwamen haar later die avond ophalen.
Ik dacht dat één van hen de vader was, maar ik was bang toen hij naar me keek,
toen ik hem vroeg zijn sigaret te doven.
Namen ze haar mee?
Dat wilden ze. Maar toen ik ze naar haar kamer bracht, was ze weg.
Ze was uit een gesloten kamer verdwenen.
Ze was gewoon weg.
Waar was je naartoe?
Het einde van de reis.
Het gaat goed met hem.
- M'n zoon? Heb je hem gezien? - Hij is dood. Ze zijn allemaal dood.
Je zoon, Amber Lynn, m'n zus.
Harold, je ziet zoveel. Maar je weigert hem te zien.
Je weigert hem los te laten. Maar dat moet je nu doen.
Hij wordt beschermd. Ze zijn op een betere plek. We moeten ze loslaten.
Je vergist je. Ik zal hem vinden.
Ik geloof je niet.
Wat is er gebeurd?
Weet je zeker dat het gaat?
Ja, het gaat wel.
Ik ben vrij.